Przeanalizowano zmiany cen taryfowych energii cieplnej od 1 stycznia 2020r. do 1 lipca 2022r.
Od 1 stycznia 2020 roku do 1 lipca 2022 było 9 podwyżek cen taryfowych energii cieplnej, w tym:
Ceny mocy (MW) były podnoszone przez producentów energii 9,
Ceny energii (GJ) były podnoszone przez producentów energii 9 razy,
Ceny przesyłowe (taryfy: WIP, WGP i WO) były podnoszone przez MPEC dwa razy, ponieważ MPEC od wielu lat podnosi ceny przesyłu jeden raz w roku od 1 stycznia każdego roku.

Ceny energii zależne od źródeł ciepła od 1 stycznia 2020r. do 1 lipca 2022r. wzrosły o ponad 34%

 

W poniższej tabeli zamieszczono ceny taryfowe od 1 stycznia 2020r. do 1 Lipca 2022, w tym w zakresie:

WYTWARZANIA (elektrociepłownie – pierwsze trzy pozycje) są ceny brutto (VAT 23%):
- mocy zamówionej za 1 MW (mega wat) – opłaty stałe
- energii cieplnej za 1 GJ (giga dżul) – opłaty zmienne zależne od zużycia energii
- nośnika ciepła za 1 m3, które dotyczą ubytków czynnika grzewczego w instalacji w budynku)

PRZESYŁU (MPEC S.A – pozostałe pozycje uwzględniające trzy zazwyczaj stosowane rodzaje taryf), w tym w zakresie:

   Taryfy S1-WIP (Węzeł cieplny Indywidualny jest w budynku i jest własnością Przedsiębiorstwa czyli MPEC S.A.
   Taryfy S1-WGP (Węzeł cieplny Grupowy (poza budynkiem) i jest własnością Przedsiębiorstwa czyli MPEC S.A.
   Taryfy S1-WO (Węzeł cieplny w budynku jest własnością Odbiorcy ciepła).
W każdej z powyższych taryf przesyłowych są dwie pozycje cenowe, w tym:
   ceny przesyłu zależnie od MOCY w zł za 1 MW
   ceny przesyłu zależnie od ZUŻYCIA ENERGII w zł za 1 GJ.

 Podwyżki cen energii cieplnej 2020 2022Poniżej dla zobrazowania powyżej opisanych zmian cen zamieszczono skanogramy cenników taryfowych (netto – bez 23 % podatku VAT) , w tym cennik obowiązujący od 1 stycznia 2020r oraz cennik obowiązujący od 1 marca 2022r.

Cennik 1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Ceny energii cieplnej od 1 lipca 2022

 Jak wynika z powyższego porównania wzrost cen taryfowych w poszczególnych pozycjach wacha się w okresie 26 miesięcy od 6,65 % do 28,55%.
Główną przyczyną wysokich podwyżek cen taryfowych nie jest usługodawca przesyłowy (MPEC S.A.) lecz są producenci energii, do których obecnie należą:
    Polska Grupa Energetyczna Energia Ciepła S.A. (lokalizacja – Kraków ŁĘG)
    CEZ Skawina (lokalizacja – w Skawinie)
    Zakład Termicznego Przetwarzania Odpadów (Spalarnia w Krakowie)

Zródła

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Przyczyny drastycznego wzrostu cen taryfowych wytworzenia energii cieplnej

Z informacji uzyskanych z publikatorów wynika, że cyt.: przyczyny drastycznych wzrostów cen wytarzania energii cieplnej są pochodną wielu czynników, m.in. sytuacji rynkowej, regulacji prawnych, wzrostu kosztów wytwarzania i prowadzonych inwestycji. W ostatnich latach największy wpływ miały na nie koszty paliwa (węgla) i uprawnień do emisji CO2. Wzrost ceny zakupu węgla w latach 2017-2019 wyniósł prawie 20 proc., natomiast cena uprawnień CO2 w tym czasie wzrosła pięciokrotnie, z 5 do 25 euro za tonę. W okresie ostatnich 12 miesięcy ceny uprawnień do emisji CO2 wzrosły w z ok. 25 euro do prawie 40 euro.
Zatem główną przyczyną tak znacznego wzrostu cen energii cieplnej jest kontynuacja polityki energetycznej w Polsce opartej na węglu, co generuje rosnące koszty uprawnień do emisji CO2.

W ostatnim okresie odbiorcy ciepła (spółdzienie mieszkaniowe, zarządcy współnot mieszkaniowych i inni zarządcy nieruchomości) powinni zmienić wyskość opłat zaliczkowych na poczet kosztów zakupu energii cieplnej.
Obowiązek zmiany wisokości opłat wynika z przepisów ustawy Prawo Energetyczne.
Art. 45a ust. 2 i 4 tej ustawy stanowi, że:
2. Opłaty, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem udzielonych odbiorcy upustów i bonifikat, stanowią koszty zakupu paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła dostarczanych do budynku, w którym znajdują się lokale mieszkalne i użytkowe, zamieszkane lub użytkowane przez osoby niebędące odbiorcami.
4. Koszty zakupu, o których mowa w ust. 2, są rozliczane w opłatach pobieranych od osób, o których mowa w ust. 2. Wysokość opłat powinna być ustalana w taki sposób, aby zapewniała wyłącznie pokrycie ponoszonych przez odbiorcę kosztów zakupu paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła.